[ Featuring Sokół, Faded Dollars ]
Telefon milczy
+
Jak bardzo cieszy mnie to
+
Choć nie chcę ciszy
+
I tęsknię do kolegów
+
Kolejny weekend
+
Dzieje się coś ważnego
+
Kolejne chwile
+
W których mnie przy was nie ma
+
Inny dzień, inny człowiek, jeden cel, robię wszystko, żeby robić tylko to co chcę, to co chcę tylko
+
Inny dzień, inny człowiek, inny wiek, dalej robię, tylko to, co chcę robię, tylko to co chcę
+
Podobno Bóg karze ludzi dając im to, co chcą, a potem obserwuje jak Ci radzą sobie z forsą
+
Jak upadają przygnieceni swoją własną mocą, mają wszystko to, czego nie mogą znieść, ale po co
+
Aż w końcu są gotowi oddać to, by odtąd we własnej głowie zmienić na porządek stary mordor
+
Pamiętam za dziеciaka przebierałem się za Zorro, a potеm większość życia chciałem zapierdolić złoto
+
To przyszło do mnie jak pieprzony numer w lotto, po mieście się włóczyłem z kwotą pijąc pod samotność
+
Ludzie ludziom dają tutaj status równy Bogom, a oni dają siebie prochom, a dla fanów motto
+
Co za szczęście, że chwyciłem za mikrofon
+
Powtórzę to, choćby wyśmiewał mnie ten cały głuchy motłoch
+
Byłem za głupi, żeby spojrzeć w górę na nieboskłon
+
Bałem się mówić, ale to się teraz zmieni, odkąd
+
Uczy mnie, by się nie zastanawiać
+
Każda z łez, która daje mi siłę
+
Świat jest piękny jak Skandynawia
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Odpierdolę taki balet za chwilę
+
Na Ziemię wrócę po ostatni kieliszek
+
I może właśnie z tobą się go napiję
+
Uczy mnie, by się nie zastanawiać
+
Każda z łez, która daje mi siłę
+
Świat jest piękny jak Skandynawia
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Odpierdolę taki balet za chwilę
+
Na Ziemię wrócę po ostatni kieliszek
+
I może właśnie z tobą się go napiję
+
Niech coś zerwie mi kliszę, wcale się nie zmieniłeś
+
Stary, chciałem tylko dobrym być, wiecznie na chwilę
+
Dawno, w mym życiorysie bagno wszystko skreśliło, jak tu
+
Gdzie jest ta miłość, strasznie się pogubiłem
+
Ten ostatni kieliszek, za tych, których wciąż słyszę
+
Chociaż dawno nie żyją, ale takie jest życie
+
Daj mi więcej tych liter, wszystko dla Ciebie spiszę
+
Jutro będę już nigdzie, pijmy pod życiorysy
+
Gdybym miał wychylić ostatni haust, ostatni raz, ostatni shot
+
To chyba bym jednak wypił go sam, bo kurwa nie wiem już, kto tu jest kto
+
Puściłbym rap, przytulił psa i ubrał ten pierwszy dres Prosto
+
Albo ten drogi garnitur i popiół, ostrygę w tym sosie na ostro
+
Albo się nago położył na trawie i patrzył na mrówki chodzące szeregiem
+
Albo się jednak zabawię i z tłumu randomów wyciągnę dziś Ciebie
+
Nie wiem, bo wcale nie zamierzam pić ostatniego kieliszka
+
No ale, skoro już Mariusz zaprosił, to okazję tę wykorzystam
+
Uczy mnie, by się nie zastanawiać
+
Każda z łez, która daje mi siłę
+
Świat jest piękny jak Skandynawia
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Odpierdolę taki balet za chwilę
+
Na Ziemię wrócę po ostatni kieliszek
+
I może właśnie z tobą się go napiję
+
Uczy mnie, by się nie zastanawiać
+
Każda z łez, która daje mi siłę
+
Świat jest piękny jak Skandynawia
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Dlatego, że tam nigdy nawet nie byłem
+
Odpierdolę taki balet za chwilę
+
Na Ziemię wrócę po ostatni kieliszek
+
I może właśnie z tobą się go napiję
+
